REDT-U-ZELVEN

Een reactie plaatsen

de wereld draait door
de wereld draait door
‘Ik ook’, zei de gek,
‘ik draai ook door
Ik ben Van Gogh en
en ik ga op een oor’
de wereld, de wereld
de wereld draait door
(c)Youp Van ’t Hek

Het oude gebouw hierboven uit mijn stad werd recent vernieuwd, maar de slogan is nog steeds opvallend aanwezig.  De komende twee weken, als zijnde de laatste van dit klotejaar, zal de inhoud van deze slogan galmen door alle gesprekken en straten.

Of ze nu voornemens, goede voornemens, doelen, of iets anders genoemd worden maakt niet uit. We willen onszelf en/of ons leven veranderen. Wil jij jezelf of jouw leven veranderen? Mooi zo, want de rest van de wereld vindt ook dat je dat moet doen.

Gelukkige mensen zijn ofwel onbewust gelukkig ofwel dood- en doodvervelend. Hoe vervelender (leve sociale media) hoe groter de kans dat ze zichzelf overtuigen van het tegendeel.

Wij, de wereld, vinden dat je toch een beetje naar iets moet smachten, iets moet missen, een beetje triest zijn en soms ook een beetje uitleggen wat er jou mankeert. Een soort van chronische malaise, of terminale klaagziekte houdt het leven in gang en vooral de gesprekken en mensen wat rustiger. Wat ga je doen als je niets meer wilt verbeteren? Wat ga je doen als je naar niets specifiek uitkijkt? Wat ga je dromen als je zonder inspiratie valt?

Doorgaans zijn mensen dan ook niet zo origineel in hun malaises en voornemens. We wensen elkaar binnenkort veel geluk, gezondheid, en alles wat we maar wensen. Daarnaast wensen we onszelf vooral geld, minder gewicht, meer spullen en minder stress toe. Ook de categorie “ik stop met…” doet het doorgaans goed in dat lijstje.

Binnen de eerste week van het nieuwe jaar zullen de media anticiperen op jullie doelen. Zoals altijd zullen ze zeggen dat het de moment is om op te geven (Blue Monday), want statistisch gezien maak je geen kans om iets te bereiken in het begin van het jaar. Nu vind ik dat persoonlijk niet zo’n vrolijke, vriendelijke of gewenste boodschap, maar nog veel erger vind ik die statistieken. Welke statistieken? Wie vult er elk jaar in hoelang ze iets volgehouden hebben?

Wij, de wereld, zijn trots op jou met jouw doelen en horen je het graag zeggen tijdens de nieuwjaarsfeestjes, maar wij, de wereld nogmaals, zijn vinden dat een week later dikken bullshit en zijn veel rustiger wanneer je faalt zodat we zelf niet opvallen (en jou volgend jaar gewoon hetzelfde nog eens mogen wensen). Zij, de economie, bedankt jou bij deze voorbarig voor alle verkoopdeals waar je zal inlopen na de waarschuwingen en horrorverhalen van de minder sociale deelnemers aan het aperitief.

Kortom, we gaan jou dingen toe wensen en verkopen, maar in geloven doen we niet. Zoals we ook niet geloven in helpen. Nee, we gaan in een hoekje zitten kijken naar de eerste stuiptrekkingen wanneer blijkt dat sommige doelen iets te ambitieus waren of wanneer de eerste kraakjes in de motivatie komen. Dat lijkt ons dan ook het ideale moment om nog wat ongeloof en wantrouwen in jouw spirit te strooien en dan te kijken hoelang je nog na spartelt… Zie je wel!!!

 

En dat is het net! Sommige mensen haten voornemens, juist omdat ze eigenlijk alleen maar horen dat ze niet werken. Ze zijn niet dapper genoeg om er terug aan te beginnen en die shitstorm reacties te krijgen van goed naar twijfel naar zie-je-wel naar slechterdeslechterdeslechtst. Al stel ik me zelf de vraag hoe dat gaat bij mensen met het voornemen om elke dag 5min mindfulness te gaan doen…

Heb je iets geprobeerd en ben je niet bij de eerste of tweede poging geslaagd? Wij verliezen alle hoop in jou zodat je het de volgende keren dat je herbegint nog moeilijker zal hebben. Terwijl mijn hoofd toch vrij snel een statistiekske-uuuh (ja, jullie klinken zo) kan inbeelden dat toont dat meer pogingen kunnen lei(ij)den tot meer slaagkansen. 

Persoonlijk heb ik een hekel aan mensen die overdrijven. Iedereen vrij om te doen wat je wilt, maar moet je echt 4 voornemens gaan delen met de wereld? Waarom kan je jezelf niet stilletjes redden? Evenzeer vind ik het heel raar wanneer mensen geen voornemens hebben voor het nieuwe jaar. Ik probeer dat zelf regelmatig, maar stiekem WIL IK ALTIJD IETS.

Elk jaar rond deze periode erger ik me aan dit hele gedoe. Wil ik meedoen of niet? Wat ga ik doen? Shit, dat is ook weeral hetzelfde als vorig jaar. En tenzij ik dit jaar mijn leven laat, weet ik dat ik de wereldhonger en mijn dik gat niet zal kunnen redden.

Het oudejaar-nieuwjaar gedoe is als een functioneringsgesprek over het leven geworden. Misschien moet het leven niet constant geëvalueerd worden, willen we wat minder stress hebben? Misschien is het individuele leven beoordelen gewoon gedoemd om belachelijk te lijken? In ieder geval vind ik het triest. Triest dat deze vreemde traditie sommige mensen veel geld en tijd kost. Triest dat we niet in elkaar geloven of zelfs niet meer de moeite doen om te proberen te geloven in de daadkracht van de ander.

Voor je meegesleurd wordt, denk er even aan dat je tijdens dit gesprek zelf de baas bent en de anderen, de wereld nogmaals, waarschijnlijk de cynische collega’s zijn die je normaal vriendelijk zou mijden 😉 (en lijden. en scheiden.)

64ab529f26b164fa43b52574f7aad8f5

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s